Τα νέα μας.

Το φως δεν μένει μέσα στο φως

Ζούμε μέσα στην εκκλησία, αλλά και έξω στην κοινωνία: στη δουλειά μας, στη γειτονιά μας, στην καθημερινότητα. Περπατάμε ανάμεσα σε ανθρώπους και συνήθως βλέπουμε μόνο την εικόνα τους. Το πρόσωπο, το βλέμμα, τη στάση τους. Και πολλές φορές κρίνουμε γρήγορα, χωρίς να ξέρουμε τι πραγματικά συμβαίνει μέσα τους.

Πολλοί άνθρωποι κουβαλούν πόνο, όχι μόνο σωματικό, αλλά βαθιά πνευματικό. Και συχνά αυτός ο πόνος δεν εκφράζεται με λόγια, αλλά βγαίνει μέσα από το σώμα, τη σιωπή, τη συμπεριφορά. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή στον τρόπο που προσεγγίζουμε τους ανθρώπους.

Μια ξεκάθαρη εντολή

Ο Ιησούς λέει απλά και καθαρά:

«Πηγαίνετε σε όλο τον κόσμο και κηρύξτε το Ευαγγέλιο σε όλη την κτίση» (Μάρκ. 16:15).

Δεν υπάρχουν αστερίσκοι. Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις. Δεν είναι πρόταση, είναι εντολή. Και για τους περισσότερους από εμάς, αυτό ξεκινά από τα κοντινά: την οικογένεια, τη δουλειά, τον κύκλο μας.

Ο Χριστός ξεκαθαρίζει ότι ήρθε για αυτούς που έχουν ανάγκη, για τους χαμένους, για εκείνους που δεν γνωρίζουν (Λουκ. 5:32). Όχι γιατί οι άλλοι δεν μετρούν, αλλά γιατί εκείνοι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Σε ποιους στρέφεται πρώτα η αγάπη;

Η Γραφή μας δείχνει μια προτεραιότητα. Όχι διάκριση, αλλά επείγουσα ανάγκη.

Όπως στη θάλασσα: αν δύο άνθρωποι κινδυνεύουν και ο ένας ξέρει να κολυμπάει ενώ ο άλλος όχι, πρώτα τρέχεις σε αυτόν που πνίγεται.

Έτσι και πνευματικά. Εκείνοι που δεν άκουσαν, εκείνοι που δεν γνωρίζουν, εκείνοι που ζουν στο σκοτάδι, έχουν άμεση ανάγκη από το φως.

Ο τρόπος του Χριστού

Ο Ιησούς δεν στάθηκε απέναντι στους αμαρτωλούς με ανωτερότητα. Μπήκε στο σπίτι τους. Έφαγε μαζί τους. Έχτισε σχέση.

Ο Ζακχαίος δεν άλλαξε επειδή τον κατηγόρησαν, αλλά επειδή τον επισκέφθηκε η παρουσία του Χριστού (Λουκ. 19).

Η αλλαγή έρχεται μέσα από σχέση, όχι μέσα από απόσταση.

Το Ευαγγέλιο περνά πρώτα από τη ζωή μας

Η πίστη έρχεται με την ακοή, αλλά η ακολουθία έρχεται με τη μαρτυρία ζωής.

Μπορεί κάποιος να ακούσει λόγια για χρόνια, αλλά όταν δει αλλαγή, αγάπη, υπομονή, συνέπεια, τότε αρχίζει να δένει το μήνυμα.

Πολλές φορές μια φράση, ένα βλέμμα, μια πράξη αγάπης ριζώνει μέσα σε έναν άνθρωπο, ακόμα κι αν εμείς νομίζουμε ότι «δεν έγινε τίποτα».

Δεν πάμε με τη δική μας δύναμη

Ο Ιησούς το είπε ξεκάθαρα:

«Θα λάβετε δύναμη, όταν έρθει επάνω σας το Άγιο Πνεύμα» (Πράξ. 1:8).

Χωρίς το Πνεύμα του Θεού όλα μοιάζουν δύσκολα. Με τον Παράκλητο, όμως, βρίσκουμε λόγια, παρρησία και κατεύθυνση. Δεν μας καλεί ο Θεός να πετύχουμε αποτελέσματα, αλλά να υπακούσουμε στο κάλεσμα.

Κλείσιμο – Το κάλεσμα είναι για όλους

Το Ευαγγέλιο δεν είναι ευθύνη λίγων. Είναι ευθύνη όλων μας. Δεν έχει ηλικία, δεν έχει όρια, δεν έχει «δικαιολογίες». Ο καθένας με τον τρόπο του, στον χώρο που βρίσκεται, καλείται να είναι φως μέσα στο σκοτάδι.

Αν θέλουμε αναζωπύρωση, αν θέλουμε να δούμε αλλαγή, χρειάζεται να γεμίζουμε με το Πνεύμα του Θεού και να περπατάμε εκεί που Εκείνος μας οδηγεί.

Το φως δεν μένει μέσα στο φως. Πηγαίνει στο σκοτάδι.