Τα νέα μας.

Αν έμπαινε η βροχή μέσα, θα το καταλαβαίναμε αμέσως.

Με το μέσα μας όμως… δεν είναι έτσι. Μπορεί να γίνεται χαμός και να μην φαίνεται τίποτα.

Το θέμα μου σήμερα είναι η καθαριότητα. Αλλά όχι “όσα βλέπει η πεθερά”

Στα πνευματικά δεν πάει έτσι. Δεν είναι βιτρίνα.

Ο Ιησούς το λέει ξεκάθαρα:

«Καθάρισε πρώτα το εσωτερικό… για να γίνει και το εξωτερικό καθαρό.» (Ματθ. 23:26)

Αν το σκεφτείς, όλη η Αγία Γραφή προς τα εκεί μας πάει, ο Θεός κοιτάει το μέσα.

Ακόμα και η Σκηνή του Μαρτυρίου στην Παλαιά Διαθήκη… απ’ έξω απλή σκηνή. Μέσα, δόξα. Σαν να λέει μην κολλάς στο περιτύλιγμα.

Και στο Ματθαίο 23, ο Χριστός μιλάει στους Φαρισαίους γιατί είχαν “σύστημα”.

Κάνανε τα σωστά απ’ έξω και νόμιζαν ότι είναι εντάξει. Και ο Χριστός τους ταρακουνάει.

Δεν γίνεται να ξεκουράζεσαι πάνω σε θρησκεία και να αφήνεις την καρδιά σου όπως είναι.

Το δύσκολο είναι ότι όλοι κρύβουμε πράγματα.

Όχι πάντα από υπερηφάνεια… πολλές φορές από φόβο.

“Αν καταλάβουν τι σκέφτομαι; Αν δουν τις αμφιβολίες μου; Αν δουν τα σκοτεινά μου;”

Και μπορεί να τα κρύβουμε από όλους, αλλά από τον Κύριο… δεν κρυβόμαστε.

Δεν αλλάζεις απλά επειδή “προσπαθείς περισσότερο”.

Αλλάζεις όταν μπαίνει ζωή μέσα σου.

Δεν είναι “κάνω μια νέα αρχή”.

Λαμβάνω νέα ζωή.

Γι’ αυτό η φράση “εν Χριστώ” είναι τεράστια. Μπορεί να είσαι μέσα σε εκκλησία και να μην είσαι μέσα στον Χριστό. Μπορεί να κάνεις πράγματα “σωστά” και το μέσα να είναι άδειο.

Και όταν το μέσα μένει στο σκοτάδι… γίνεται οχυρό.

Και μετά λες “μα γιατί σκέφτομαι έτσι; αφού είμαι παιδί του Θεού”.

Γιατί δεν το έβγαλες στο φως. Δεν το έφερες στον σταυρό.

Πέντε πράγματα που λερώνουν το ποτήρι από μέσα

(επιγραμματικά)

1. Άρπαξ: “παίρνω ό,τι θέλω, όπως το θέλω”, χωρίς όρια.
2. Ζωή χωρίς αυτοέλεγχο: χωρίς φρένο, μόνο γκάζι.
3. Ακαθαρσία: η κρυφή, που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά.
4. Υποκρισία: διπλή ζωή. Μια μάσκα απ’ έξω, χάος μέσα.
5. Ανομία: όταν η παραβίαση γίνεται τρόπος ζωής και… παγώνει η αγάπη.

Ο στόχος δεν είναι να μοιάζουμε καθαροί.

Ο στόχος είναι να καθαρίζουμε στ’ αλήθεια από μέσα.

Να αφήνουμε τον λόγο του Θεού να μπαίνει σαν σπόρος, να ριζώνει, να αλλάζει μυαλό και καρδιά. Θέλει χρόνο, αλλά είναι ο μόνος δρόμος που πιάνει.

Μην γίνουμε “επαγγελματίες χριστιανοί” που ξέρουν παραθυράκια και εξαιρέσεις.

Ο Κύριος δεν ξεγελιέται.

Ας επιστρέψουμε στην απλότητα.

Καθαρίζουμε πρώτα το μέσα και μετά θα ακολουθήσει και το έξω.