Τα νέα μας.

Αν ο Ιησούς περπατούσε σήμερα ανάμεσά μας, τι θα συνέβαινε μέσα μας;

Θα σταματούσαν οι σκέψεις, οι φόβοι, οι βεβαιότητες; Ή θα Τον κρίναμε με βάση όσα ήδη πιστεύουμε;

Το ερώτημα του σημερινού λόγου δεν είναι για τους άλλους.

Είναι προσωπικό: μήπως είμαι εγώ ο αιρετικός;

Όχι επειδή διαφωνώ θεολογικά, αλλά όταν προσθέτω κάτι στη χάρη του Χριστού.

Όταν λέω: «Ναι, σώζει ο Ιησούς, αλλά…»

Το αλλά είναι που αλλοιώνει το Ευαγγέλιο.

Ο Ιησούς στη Ναζαρέτ χρησιμοποίησε δύο παραδείγματα πίστης:

• τη χήρα των Σαρεπτών και τον Νεεμάν τον Σύριο.

Δύο άνθρωποι “εκτός”, χωρίς σωστή θεολογία, χωρίς έργα, χωρίς τίποτα να καυχηθούν.

Κι όμως πίστεψαν. Και αυτό ήταν αρκετό.

Ο Νεεμάν θεραπεύτηκε, πίστεψε στον Θεό του Ισραήλ και ρώτησε μόνο ένα πράγμα:

«Ξέρει ο Θεός ότι η καρδιά μου Του ανήκει;»

Και η απάντηση του προφήτη ήταν απλή: «Πήγαινε με ειρήνη.»

Η σωτηρία δεν βασίζεται σε έργα, συστήματα ή ταμπέλες.

Βασίζεται στην πίστη στον Ιησού Χριστό και στο έργο του Σταυρού.

Όταν προσθέτω απαιτήσεις εκεί που ο Χριστός έδωσε χάρη, τότε εγώ αλλοιώνω το Ευαγγέλιο.

Η ερώτηση μένει ανοιχτή για όλους μας: με τίνος το μέρος είμαι;

Της χάρης ή της αυτοδικαίωσης;