Τα νέα μας.

Ο Χριστός είναι Εκείνος που ήταν, είναι και έρχεται. Αυτή η προσδοκία της επιστροφής Του βρίσκεται στην καρδιά της χριστιανικής πίστης. Όταν ο Ιησούς αναλήφθηκε μπροστά στα μάτια των μαθητών, οι άγγελοι τους διαβεβαίωσαν ότι ο ίδιος Ιησούς που είδαν να ανεβαίνει στον ουρανό θα επιστρέψει ξανά με τον ίδιο τρόπο.

Οι μαθητές ήθελαν να γνωρίζουν πότε θα συμβούν όλα αυτά. Όμως ο Ιησούς δεν τους έδωσε μια ημερομηνία. Τους έδωσε μια αποστολή: να γίνουν μάρτυρές Του μέχρι τα άκρα της γης, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν θα έρθει ο Κύριος. Η υπόσχεσή Του είναι βέβαιη. Το ερώτημα είναι: τι κάνουμε εμείς μέχρι να έρθει;

Στο Ματθαίο 24, όταν οι μαθητές ρωτούν ξανά για τα σημεία της παρουσίας Του και της συντέλειας του αιώνα, ο Ιησούς μιλά για πολέμους, πείνες, σεισμούς, θλίψεις, ψευδόχριστους και για την αγάπη των πολλών που θα ψυχρανθεί. Και πάλι όμως δεν τους δίνει μια ημερομηνία. Τους δίνει μία εντολή: «Αγρυπνείτε».

Αγρυπνία δεν σημαίνει να ζούμε με φόβο, αγωνία ή πανικό, προσπαθώντας συνεχώς να αποκρυπτογραφήσουμε πότε θα επιστρέψει ο Χριστός. Σημαίνει να ζούμε με την ελπίδα ότι ο Κύριος έρχεται και να είμαστε έτοιμοι να Τον συναντήσουμε.

Αυτό ακριβώς φανερώνει η παραβολή των δέκα παρθένων. Και οι δέκα περίμεναν τον νυμφίο. Και οι δέκα είχαν λυχνάρια. Εξωτερικά δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τις φρόνιμες από τις μωρές. Η διαφορά βρισκόταν σε κάτι που δεν φαινόταν: οι πέντε είχαν φροντίσει να έχουν μαζί τους λάδι.

Όταν ο νυμφίος καθυστέρησε, όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν. Άρα το πρόβλημα δεν ήταν ο ύπνος. Η αγρυπνία στην οποία μας καλεί ο Χριστός δεν είναι σωματική αϋπνία. Η διαφορά ήταν ότι, όταν ακούστηκε μέσα στη νύχτα η κραυγή «Να, ο νυμφίος έρχεται!», οι πέντε ήταν ήδη έτοιμες.

Οι άλλες προσπάθησαν την τελευταία στιγμή να βρουν αυτό που τους έλειπε. Όμως η ετοιμότητα δεν μπορεί να αποκτηθεί την τελευταία στιγμή ούτε να δανειστεί από κάποιον άλλο. Είναι προσωπική. Η ουσία της παραβολής φαίνεται τελικά στα λόγια του νυμφίου: «Δεν σας γνωρίζω». Οι φρόνιμες μπήκαν μαζί του επειδή γνώριζαν τον νυμφίο και εκείνος τις γνώριζε. Στο κέντρο βρίσκεται η σχέση.

Η παραβολή τελειώνει με μια κλειστή πόρτα. Όμως το σημαντικό για εμάς σήμερα είναι ότι η πόρτα αυτή δεν έχει κλείσει ακόμα. Αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως καθυστέρηση του Κυρίου, η Γραφή το ονομάζει μακροθυμία. Όπως γράφει ο Πέτρος, ο Κύριος δεν βραδύνει την υπόσχεσή Του, αλλά μακροθυμεί, επειδή δεν θέλει να χαθεί κανείς, αλλά όλοι να έρθουν σε μετάνοια. Pasted text

Γι’ αυτό το «Αγρυπνείτε» δεν είναι μήνυμα φόβου. Είναι κάλεσμα ελπίδας και ενεργοποίησης. Είναι κάλεσμα να μένουμε σταθεροί, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, να κάνουμε το θέλημα του Θεού και να περιμένουμε τον Χριστό με υπομονή και παρρησία.

Δεν γνωρίζουμε την ημέρα ούτε την ώρα. Γνωρίζουμε όμως ποιος έρχεται.

Τώρα είναι που γεμίζουμε το δοχείο μας με λάδι. Τώρα είναι που μένουμε με παρρησία στον Λόγο του Θεού. Τώρα είναι που με υπομονή κάνουμε το θέλημα του Θεού.

Γιατί ο Ερχόμενος θα έρθει. Και μέχρι τότε, η πόρτα παραμένει ανοιχτή.